Jeho oči se stále vpíjely do mých, jako by hledal odpověď na otázku, kterou neřekl nahlas. Upravila jsem si rozcuchané vlasy a cítila, jak mi zrudlé tváře pálí. Vzduch v kanceláři byl teď těžký, prosycený nejen naší energií, ale i něčím, co viselo mezi námi. Tohle nebylo jen o okamžiku – bylo to něco víc.
„Nečekané?“ zopakoval s úsměvem a jeho ruka jemně sklouzla po mém boku, jako by mě nechtěl…
Podobne opowiadania
-
DŁUG – część czwarta: pierwszy raz Pamiętam tę noc do dziś. Piątek. Zimno jak cholera, ulice puste. Dorota mówiła, że spotyka się z koleżankami. Wierzyłem. Może chciałem wierzyć. Ale mój szef –…
rok temu 0 489 0 -
zgłosiłam sie do pracy w biurze i pierwsze spotkanie szefowa kazała mi sie ubrać w mini i bluske na guziczkach i wygodnych butach ; wiec przyszłam na godzine 12 bo druga zmiana do 19 i jest pare…
3 lata temu 3 1078 6
