Nigdy nie sądziłem, że do tego dojdzie. Marta, moja żona od siedmiu lat, zawsze była wierna. Tak przynajmniej myślałem. Zadbana, inteligentna, ciepła — kobieta, o której marzy niejeden facet. Ale od kilku miesięcy coś zaczęło się zmieniać. Wieczorne wyjścia „z koleżankami”, długie rozmowy przez telefon, wyciszony ekran, kiedy wchodziłem do pokoju. Intuicja zaczęła szeptać, a potem wrzeszczeć.…
Nie spałem tej nocy. Wyszedłem z mieszkania, zostawiając ich oboje w sypialni. Czułem się jakby ktoś wylał na mnie wiadro lodowatej wody, a potem podpalił. Jechałem samochodem bez celu, przez godzinę, może dwie. Słuchałem ciszy. Moich własnych myśli. W głowie miałem wciąż ten obraz: jej ciało, jej spojrzenie, ten obcy facet w moim łóżku... i ja, siedzący jak widz w pierwszym rzędzie. Wróciłem…
