4. Zvazok, ktory ti chuti.

Pristupim k tebe. Tvoje telo sa este stale jemne chveje - doznieva v nom vsetko, co si prave prezila. Oci mas stale zaviazane, pery pootvorene, pokozka vlhka od vzrusenia.
Polozim ti ruky na boky. Pevne, ale opatrne.
Si citliva. Roztrasena. Zlomene krasna.
A prave teraz… najviac moja.
Pomaly, bez slova, ta objimem a pritiahnem si ta k telu. Citis moje dlane, moj hrudnik, moj dych na tvojej siji. Oslobodzujem tvoje zapastia z put. Ruky sa ti trasu. Nedovolim ti klesnut, ani fyzicky, ani vnutorne.
„Drz sa ma,“ zasepkam.
A ty posluchnes.
Odvediem ta k lavici. Klaknes si. Tvoje telo sa prehne v dokonalom obluku. Zadok vystaveny, otvoreny, krasny. Vagina otvorena, leskla a stale mokra. Jemne ti vyberiem kolik a vajicko. Každý miliimeter pomaly. Tvoj vydych ma pohladi, ako tvoje jemne ruky. Si roztrasena. Ale pripravena.
Rozopínam si nohavice. Penis mi pulzuje. Tvrdý, teplý, nedockavy. V ruke ho zlahka nasmerujem na tvoju roztvorenu dierku. Prilozim zalud na tvoje pysky - citis teplo, tuzbu. Pomaly vchadzam do teba. Milimeter po milimetri. Neponahlam sa - chcem, aby si citila kazdy jeho kusok. Kazde hlboke preniknutie.
Si vlhka. Nadherne klzava. Napnuta. Tvoje vnutro sa mi poddava s jemnym trasenim. Drzim ta za boky - pevne, ako ram obrazu. Tvoja vagina ma obopina, prijima, pozyva.
Pohybujem sa v tebe. Nie prudko. Ale dosledne.
Hlava ti klesa, ale telo zostava napnute. Lapas po dychu. Prsty ti zvieraju okraj lavice. A potom - plesknem ta po zadku.
Raz. Druhykrat. Nie prudko. Ale tak, aby si to citila. Aby si vedela.
„Ja vediem. Ty nasledujes.“
Tvoje telo reaguje nadherne - dalsim vlhkym pulzom, dalsim podrzanim, dalsim vydychom plnym slova, ktore nevyslovis. Ja v tom vsetkom citim istotu. Kontrolu. A tvoju tuzbu, ktora ma pali z vnutra.